یکی از مسائلی که در اعتراضات مردمی پس از انتصابات رژیم اسلامی در سال گذشته شوربختانه مورد کم توجهی قرار گرفت و در نهایت تاثیری منفی بر نفوذ و گسترۀ اجتماعی جنبش آزادیخواهانه گذارد، غافل شدن از جنبش کارگری و پتانسیل بالای آن در صحنۀ مبارزات بود.
آنچه که بیش از هر چیز اقشار مستمند و ضربه پذیر اجتماع را که دغدغه های مالی برایشان به حق در بالاترین درجۀ اهمیت قرار دارد به مشارکت در تظاهرات ترغیب می کند، واضح و صریح شدن اهداف اقتصادی جنبش مردمیست. از این رو بایستی در کنار شعارهای مدنی و آزادیخواهانه، به شعارهای اقتصادی که خواست بخش عظیمی از ایرانیان را در بردارد توجهی ویژه نمود.
اگر این جنبش به دنبال دستیابی به ایرانی آزاد برای همۀ ایرانیان است باید بکوشد که خود بازتابی از نیازها، آمال و افکار ایشان باشد بنابراین با در نظرگیری تجربیات سال گذشته و ضرورت تصحیح و بهینه سازی شیوه های مبارزاتی، لزوم گنجاندن شعارهای اقتصادی در تظاهرات روز 25 بهمن ماه بیش از پیش احساس می شود.
در تظاهرات ضد استبدادی کشورهای تونس و مصر نیز جایگاه پراهمیت خواستهای اقتصادی مردم در قالب شعارها و پلاکاردها به وضوح قابل مشاهده بود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر